top of page

Yerevan Book Fest

Ереванский международный книжный фестиваль 2024

6, 7, 8 сентября

Национальная галерея Армении (Площадь Республики)

О фестивале

345640925_1622749738193770_6259507677119743039_n.png

Ереванский международный книжный фестиваль – крупнейшая программа в области литературы и книгоиздания в Армении. 

 

Реализуется с 2017 года. 

 

Фестиваль длится 3 дня, составляющими которого являются выставка-ярмарка книг с обязательной скидкой, литературный конкурс и награждение в номинациях «Ардзак», «Поэзия», «Драматургия», «Детская литература», презентации. , панельные дискуссии, мастер-классы, армянские и эксклюзивные встречи с зарубежными писателями, концерты и т.д.  

 

Мероприятия, которые проходят в рамках фестиваля, призваны направить читателя к книге, сделать более узнаваемыми и издателей, и авторов, и переводчиков. В этом году в фестивале примут участие известные писатели из Армении, России, Грузии, Италии, Латвии, Словении, Германии...

Город читает

Հասմիկ Սիմոնյան․ Մեղուներ պահող աղջիկը (Նարինե Գրիգորյան)
05:41

Հասմիկ Սիմոնյան․ Մեղուներ պահող աղջիկը (Նարինե Գրիգորյան)

Մեղվապահը պապս է, իսկ ես մորս մասին եմ ուզում խոսել, որ ժիր մեղու է, և տունը մայրիկի բուրում է տարատեսակ համադամ թխվածքներով, և սիրտը մայրիկի փափուկ է մանուշակի տերևի պես, մենք բոլորով ուտիճների նման կծոտում ենք անդադար մայրիկին, որ ժպտում է լուռ ու գեղեցիկ՝ ի պատասխան մեր տգեղ խոսքի, որի մեջ ձայնավորները շատ են, բաղաձայնները՝ կարճ: Մայրիկն աշխատում է օրնիբուն, և իսկապես կուզեր հանգստանալ, եթե վստահ լիներ, որ դա ևս աշխատանք է: Նա հաճախ է օգտագործում «երջանիկ» բառը, երբ նկարագրում է իրեն ու մեզ և այնքան վստահ է խոսում, որ դժվար չի կռահել՝ նա քիչ է երջանիկ եղել, որովհետև այդպես վստահ կարող են լինել միայն դժբախտները, իսկ երջանիկները կասկածում են միշտ: Մայրիկը սիրում է իր ծաղիկներին: Ծաղիկները սիրում են մորս, և այդ սերը չի կեղտոտվում բառերով ու գունազարդ պատկերներով: Դա ծաղկումի ու շոյանքի միջև մի բան է, որ անհեթեթ է թվում մեզ ու հատկապես հայրիկին, որին թվում է՝ լուսամուտագոգը զավթել են և սպառնում է պարբերաբար ազատել մեր տունը կանաչ ելուզակներից: Բայց մայրիկը սիրում է ծաղիկներին, ծաղիկներն էլ սիրում են մորս ու առավել փարթամ աճում: Մայրիկը թխում է անուշեղեններ՝ ոլորուն, շերտավոր, քառակուսի ու կլոր: Նա փորձարար է, որ ոչ մի կերպ չի գնահատվում քաղցրի հանդեպ պահպանողական հայացքներ ունեցող մեր տանը, և ալյուրի հետքը նրա այտին խիզախումի նշան է համառ, որ անտարբեր սրբվում է իմ կամ եղբորս կողմից: Նա կարդում է գրքեր ու ժամանակակիցներից գիտի բոլորին ոչ միայն դեմքով ու գրքի կազմերով: Հավանում է քչերին: Ես այդ թվում չկամ: Հատկապես թարգմանություններս համարում է անտաղանդ, Իսկ փորձարկումներս լեզվի՝ լեզվի հանդեպ բռնություն: Sարիների հեռվից եկած նրա խոհարարական գրքույկում Սևակից հաջողված տողեր կան, հատվածներ Բ. Պրուսի «Տիկնիկից» և կարելի է գտնել ցուցումներ, թե ինչպես պատրաստել միկադո և ինչպես հաշվարկել օրերը՝ հղիանալու համար ցանկալի սեռի պտղով: Մայրիկը չի խմում, չի ծխում, ատում է ծխող կանանց, և ամեն անգամ նորովի է մեռնում, երբ սիգարետի հոտ է առնում ինձնից, երբ սիգարետի մասին հիշատակվում է բանաստեղծությանս մեջ, երբ սիգարետով նկար է հայտնվում համացանցում՝ իր աղջկա ակտիվ մասնակցությամբ: Մայրիկը բռնում է սիրտը, լացում և հիշեցնում արցունքների միջից, որ ծխելուց ատամները դեղնում են, ձայնը՝ կոպտանում, իսկ մազերը կարող են թափվել: Հորս առաջին կրակայրիչը նվիրել է մայրիկը: Երբեմն մենք կռվում ենք, ու մայրիկը պնդում է մշտապես, որ ինձ փոխեցին իմ գրքերը ու տարան իր աղջկան, և ես բնավ իր այն աղջիկը չեմ, որ ունեցավ գարնանը, որ այդ ես չէի կարդում, այլ գրքերն էին կարդում ինձ ու նշումներ անում վրաս և ընդգծում մատիտով, մայրիկը հիշեցնում է հաճախ որ ես տրամաբանելուց զրո էի, և երբ միասին հաշվում էինք, թե քանի ոտք ունի աթոռը, իմ պատասխանը ապուշի պես լռելն էր: Ուզում եմ ասել քեզ, մա, որ շատ բան առանձնապես չի փոխվել լռելը շարունակում է մնալ իմ հոբբին թեև դու էլ շարունակում ես սարսափել, թե ոնց քեզնից ծնվեցի ես ու միակ բանը, որ հարմար գտա ժառանգել քեզնից, ոտնաթաթերդ են մեծ ու՞մ քաշեցիր էսքան անպատասխանատու չես դադարում ամեն օր զարմանալ ու ես էլ չեմ դադարում ամեն օր զարմացնել քեզ հետ, մա, քեզ հետ, ապրելով անհնարին դաժան կյանքը այս՝ բացթողումների, տագնապի ու սիրո հիմա, երբ մի պստլիկ կատու տաքացնում է որովայնս դատարկված ես քեզ եմ պարզում ձեռքս որովհետև չունեմ ոչ մեկի որովհետև ինչ ունեմ, դու ես քո ներումը մեծ և երբեք չկիսատվող սիրտը քո որ այնքան հաճախ է գոռացել ինձ վրա զայրույթից հուսահատությունից ինձ տուն տար մա լվա դեմքս և երբ գրականությունը իմ ետևից գա ասա, որ ես հոգնել եմ շատ ասա, որ ես մենակ եմ շատ ասա, որ ես հետ եմ գնում և իմ մանկությունը թողած դեղինի մեջ՝ մեղրի ու մեզի, արևի ու ոսկու ասա եղավ լավագույն սկիզբը ու վատագույն սկիզբը եղավ ասա, որ ինձ կերան ասա, որ ես չկամ ասա թող ինձ քեզ մոտ թողնի մա ասա թող ես դառնամ պստլիկ շարժուն մեղու բզզամ ու չերևամ բզզամ ու չերևամ բզզամ ու չերևամ Հեղինակ՝ Հասմիկ Սիմոնյան Կարդում է Նարինե Գրիգորյանը Հասմիկ Սիմոնյանը ճանաչվել է հաղթող #YerevanBookfest 2018-ի Պոեզիա անվանակարգում։
Բաբկեն Չոբանյան․ «Եվ սերը ասաց» (Հուսիկ Արա)
01:25

Բաբկեն Չոբանյան․ «Եվ սերը ասաց» (Հուսիկ Արա)

Ամեն բան հարաբերական է տիեզերքում, բացառությամբ այն սերը, որ ես ունեմ քո նկատմամբ: Եվ իմ սերը ասաց` լույս լինի, քո աչքերը եղան. տեսավ, որ աչքերը չքնաղ են, սպիտակ մասը ցերեկ կոչեց, սևը` գիշեր, որ ամեն օր քնի և արթնանա քո կոպերի տակ: Սերը ասաց` երկինք լինի, քո հայացքը եղավ, ասեց` երկիրը լինի, քո ձեռքերը եղան, որ պինդ գրկեն իրեն, հանկարծ չընկնի ջրերի վրա: Սերը ուզեց արև լինի` քո համբույրը եղավ, ուզեց լուսին լինի` քո ժպիտը եղավ, և աստղերը` հմայքը քո, որ չմոլորվի առանձնության մեջ: Եվ սերը քեզ ստեղծեց. եղար դու` մարմին ու էություն, որ շատացնես համբույրը, ժպիտը, հմայքը և իշխես բոլորի ու իր վրա: Ամեն բան հարաբերական է տիեզերքում. միայն դու ես բացարձակ Ես, ինչպես առաջին խոսքը, որ հնչեց քաոսի մեջ և եղավ: —————— 🎙️Կարդում է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Բաբկեն Չոբանյանը։ 🥇Հուսիկ Արան ճանաչվել է հաղթող #YerevanBookfest 2017 գրական մրցույթի «Պոեզիա» անվանակարգում։

Галерия